Bugünle Yarının Hikayesi

Dünün bir hikayesi bile yokken bugüne üzülüyorum.Bugün yetim kaldı.Artık anasız,babasız,dayanaksız yaşayacaktı.Adını ebeleri "Bugün"koymuşlardı ama soyadı kanununa inat bir ad uyduramamışlardı.Bende bugüne bir hikaye yazmaya karar verdim;
Adı;Bugün
Yaşı;1999-ve öncesi...
İşi;Pazartesi olmak,salı olmak,çarşamba olmak...
İşi;Yaşanmak...satır satır,ritim ritim,nefes nefes....
Konuşmuyordu Bugün."Neredeydin ,dün"diye soranlara"Dün ben yaşamıyordum"diyordu.Dün diye birşey bilmiyordu.Yaşadığı yılları saymıyordu,yaşlanmıyordu.
Ölecekmiydi Bugün."Bugünler ölmez yarınlarda yaşanır"diye bir slogan patlatıyordu.Saat geceyarısını vurduğunda ölüyor,sonra saniyesine doğuyordu. Cesedine 'dün' deniliyordu.
Radyoda bir şarkı çalıyordu."Sorma be canım pişmanım Bugün"diyordu şarkı.Duruma ne kadar uyuyordu.Pişmanlığın dün uyuyormuydu bugün uyandı.
"Şiir mi yazıyoruz."diye söylendi Bugün saate bakarak."Şiir yazmak benden ne kadar vaktini alıp götürüyor farkındamısın?"dedi bana.Harcadığım Bugün'ün farkındamıydım? Bugün harcandığının farkındamıydı? "Öleceksin yarın olduğunda" dediğimde gülüyordu ve hatta kahkahalar atıyordu."Ölecek miyim?"diyordu o kahkahaların arasında "Sen ölmeyecekmisin sanki! Senin bu dünya da yeniden doğma şansın bile yokken,sana verilen hayatı bu kadar rahat harcarken,sen bana 'öleceksin,harcanıyorsun' diyorsun,bana yarından gelecekten bahsediyorsun.Oysa bir şeyi unutuyorsun ben bugün yaşıyorum,bugün öleceğim,doğacağım yine benim bugünüm olacak.Sen yarın ölmekten bahsediyorsun,o senin yarının.Benim asla 'yarınım' olmadı.Ben hep bugün olup doğarken,yarın daha doğmadı."
Gülüyordu hala...
Saat geceyarısını vurduğunda,ben de acımasızca Bugün'ü vurdum;öldü!Sonra doğarken yanındaydım ve haklı olduğunu gördüm...
O 'gün'olup doğdu ama doğan bir yarın yoktu....

Hayata Dair

Konu : HAYATA DAİR
PARADIGMA (zihin haritasi)DEGISTIRMEK ZOR DEGIL

Onemli bir toplantida cep telefonuyla bagira bagira konusan bir kisi garibinize
gidiyorsa, paradigmanizi degistirmeden onu degerlendirdiginiz icin, siz
yaniliyorsunuzdur.
Ornegin trende giderken, bir baba, 3 evladiyla oturup,
surekli aglayan cocuklarina hic, susun, demeden yolculuga devam ettiginde ; siz ona ne gamsiz adam, diyebilirsiniz. Ama sorsaniz, onlar hastaneden
geliyorlardir ve bir saat once cocuklarin anneleri olmustur ve eve donuyorlardir.

Prof.Covey in konusmasini dinlemeye gelen annesi, arka
sirada oturan 2 kisinin toplanti boyunca surekli konustuklarini gorerek, cok
ofkelenmis ve oglumu kucumsuyorlar diyerek te cok uzulmus. Yemek
molasinda ogluna, sunlarin kafasina cantami indiresim geliyor, demis.
Oglu, anne o adam Finlandiyali, burada smultane tercume yok, mecburen
tercumani yanina oturttuk, demis.

Havaalaninda aktarma yapmak isteyen yasli bir hanim,
ucaginin 2 saat gecikmeli oldugunu ogrenince, dergiler ve bir kutu
kurabiye alarak bekleme salonuna gecmis. Yanindaki sehpaya da dergileri ve
kurabiye kutusunu birakarak, okumaya dalmis. Bir ara bakmis ki, yanindaki
koltugu oturan bir adam, sehpadaki kurabiye paketini aciyor ve de yemeye basliyor.
Kurabiyelerin kendisine ait oldugunu hissettirmek isteyen
kadin, adama dik dik bakmis. Hatta cani o an istemedigi halde, kutudan bir
kurabiyeyi agzina atmis. Her halde kurabiyelerin sahibinin kim oldugunu
artik anlamistir diye dusunurken, adam bir tane daha agzina atmaz mi.
Hemen kadin da bir tane daha atmis ve bir yarisma baslamis, adam bir tane,
kadin bir tane. Sonucta kutuda tek kurabiye kalmis, adam onu hizlica
kaparak ortadan bolmus ve gulerek kadina ikram etmis. O sirada,
kadinin ucaginin alana indigi anonsu duyulmus ve islemler icin
kadin bankoya gitmis. Pasaportunu cikartmak icin cantasini actiginda, ne gorsun ;

KENDI KURABIYE PAKETI, HIC ACILMAMIS OLARAK CANTASINDA DURMUYOR MU !
MEGER, ADAMIN KURABIYESINI YIYORMUS.

Baskalarinin dusunce ve davranislari hakkinda hukum
verirken, elimizdeki veriler cogu zaman yeterli olmuyor. Davranislarin
nedenini bilmeden cok yanlis yargilara varabiliyoruz. Covey bu ornekleri ; ayni
enformasyona farkli bakis, bizim davranislarimizi belirler, diye
ozetliyor. Buradan yola cikarak cozemedigimiz sorunlar icin, paradigma
(zihin haritasi) degistirmenin geregini vurguluyor. Einsteinin bir sozunu animsatiyor :

Karsilastiginiz sorunlari, o sorunlari yarattiginiz
dusunce duzleminde kalarak cozemezsiniz. Cogumuzun zaman zaman yaptigi gibi,
sorunlarin icinde kaybolmak yerine, paradigma degistirmeyi basarip,
sorunlara farkli bicimde yaklasabilenler, o sorunu asma sansini da yakaliyorlar.

Zaten sorunlarimizi dostlarimizla paylasmamizin
nedenlerinden biri de, farkli bir bakisin, bize farkli davranabilme kapisi
aralama ihtimali degil midir.
Cozumsuz gibi gordugunuz sorunlar konusunda paradigma
degistirmenin onemi vardir. Aslinda hayatimizi, basarimizi, mutlulugumuz
belirleyen bizim kendi davranislarimizdir. Basimiza gelen her seyle onlara
verdigimiz tepki ve yanit arasinda genis bir hareket alani vardir...


Stephen Covey